孟子·食色性也 (宋代)陈普 食色虽然人固有,原於形气所由根。苟徒即此名为性,太极之真已弗存。 《孟子·食色性也》拼音标注 mèng zǐ · shí sè xìng yě shí sè sūi rán rén gù yǒu,yuán yú xíng qì suǒ yóu gēn。 gǒu tú jí cǐ míng wèi xìng,tài jí zhī zhēn yǐ fú cún 。 上一篇:青蛙辞 下一篇:孟子·忧忧喜喜