友竹轩诗

(元代)陆仁

友道久已丧,浇风何由淳。对面论气谊,转足生棘榛。

断金臭如兰,所贵同心人。取友古所难,此君诚可亲。

霜风凛高节,岁寒相与邻。于焉念同志,碌碌奚足论。

《友竹轩诗》拼音标注

yǒu zhú xuān shī
yǒu dào jǐu yǐ sāng,
jiāo fēng hé yóu chún。
dùi miàn lùn qì yí,
zhuǎn zú shēng jí zhēn。
duàn jīn chòu rú lán,
suǒ gùi tóng xīn rén。
qǔ yǒu gǔ suǒ nán,
cǐ jūn chéng kě qīn。
shuāng fēng lǐn gāo jié,
sùi hán xiāng yǔ lín。
yú yān niàn tóng zhì,
lù lù xī zú lùn。