寄长儿韵语 其十三

(明代)杨士奇

东掊西取亡民怨,散施僧家与道家。如此善因求有福,有灾无福只堪嗟。

《寄长儿韵语 其十三》拼音标注

jì cháng ér yùn yǔ qí shí sān
dōng póu xī qǔ wáng mín yuàn,
sàn shī sēng jiā yǔ dào jiā。
rú cǐ shàn yīn qíu yǒu fú,
yǒu zāi wú fú zhǐ kān jiē。